Niemieccy meteorolodzy ostrzegają przed groźnym sztormem związanym z niżem Axel. Przemieszcza się on znad Skandynawii w stronę Litwy. Przemierza Morze Bałtyckie wzburzając wodę. Z tego
2 wrz, 9:40, 2018Klęski żywiołoweNa Pacyfiku nowa tropikalna burza Jebi grozi wyjściem na brzeg zaledwie tydzień po huraganie na Hawajach.© JTWCHuragan Lane zdołał spowodować znaczną powódź na Hawajach, nasycając terytorium opadami ponad 1000 na to, że Lane już zgubią swoją przewagę, ponieważ Jebi w tym roku wzmocnił sią w najcięższą burzę na świecie i osiągnąć 5 poziom w skali Saffir-Simpsona. Wspólne Centrum Ostrzegawcze Tajfunom powiedział, że Jebi wejdzie na terytorium Japonii w przyszłym tygodniu. Doprowadzi to do zawirowań wiatru i deszczu na wybrzeżu Japonii we wtorek, niedaleko prefektur Tokushima i lipca w Japonii już było siedem tajfunów.© JTWCPrzeczytaj także Basen w Chile to nie tylko największy, ale także najgłębszy tego typu obiekt na świecie. 35 metrów – tyle maksymalnie wynosi różnica pomiędzy taflą wody a dnem. Pojemność basenu również robi wrażenie – 250 000 000 litrów wody wprost z Pacyfiku. Oceń ten rekord!
W ostatnich miesiącach dawała o sobie znać sycylijska Etna. Nie jest to jednak jedyny na świecie wulkan, który nadal stanowi zagrożenie dla ludzi. Poznaj pięć innych, równie niebezpiecznych i sprawdź, dlaczego są aż tak ziemi ulega ciągłym transformacjom. Do jednych z najbardziej spektakularnych i jednocześnie bardzo niebezpiecznych zjawisk należą erupcje wulkanów. Jest to doskonały dowód na to, że skorupa ziemska żyje. Z szacunków naukowców wynika, że od 1600 roku blisko 300 tysięcy osób zginęło w wyniku aktywności Etna, SycyliaW marcu przebudziła się Etna - jeden z większych, europejskich wulkanów znajdujących się na Sycylii. Ta humorzasta śpiąca królewna daje o sobie znać, pomrukując i wylewając strumienie lawy. Zbocza wulkanu są coraz bardziej niebezpieczne. Przekonała się o tym grupa turystów, która wraz z załogą BBC znalazła się w dramatycznym położeniu. Podczas wędrówki z wulkanu zaczęły wydobywać się odłamki skał. Rebecca Morelle uczestniczka i dziennikarka załogi BBC powiedziała: uciekając po górze pokryte skałami, unikając nagich głazów i gotującej się pary - nie jest to doświadczenie, jakie kiedykolwiek chciałbym Podczas tego zdarzenia dziesięć osób zostało rannych, ale żadna poważnie - podała agencja prasowa oblicze wulkanizmuBadania naukowców nie wskazywały, że aktywność wulkaniczna będzie większa w tym stuleciu. Gwałtowny wybuch z niewyobrażalnym impetem wyrzuca trujące gazy oraz materiały piroklastyczne, które gromadzą się w atmosferze, a następnie spadają w okolicach wulkanu. Skutki wybuchów mogą być katastrofalne, gdyż powodują lawiny gruzowe, opady zawierające skały, wylewy lawy, czy lahary. Erupcja wulkanu przyczynia się do powstania tsunami, które może mieć zasięg globalny i powoduje ogromne straty materialne, a nawet trwałe zmiany w środowisku budzącą się Etnę:Z Etny wydobywa się słup dymu YouTube/Turi Caggegi01. Wezuwiusz, WłochyW 79 roku Wezuwiusz doszczętnie zniszczył miasta południowych Włoch: Pompeje, Herkulanum i Stabie. Obszary te zostały przykryte warstwą popiołu, których grubość miejscami dochodziła nawet do 7 metrów. Główną przyczyną śmierci mieszkańców była wysoka temperatura osiągająca 600 stopni Celsjusza. Uśpiony Wezuwiusz jest ciągłym zagrożeniem dla mieszkańców Neapolu i terenów obrzeżnych zamieszkałych przez około 3 miliony Nyiragongo, Demokratyczna Republika Konga Wulkan, który znajduje się w Afryce Środkowej, wybuchał kilkukrotnie w ciągu ostatnich dekad. Erupcje Nyiragongo nie były gwałtowne, jednak wulkan wytwarzał niebezpieczną płynną lawę, która spływała po stokach bez ostrzeżenia. W 1977 roku niespodziewany wybuch spowodował śmierć wielu mieszkańców Gomy. Prędkość lawy dochodziła do 60 kilometrów na Popocapetl, MeksykWulkan "Popo" znajduje się około 70 kilometrów na południowy wschód od Meksyku, obszary są zamieszkiwane przez 20 milionów ludzi. Popocatépetl oznacza "dymiącą górę", nazwa pochodzi z języka Azteków i nawiązuje do gęstego dymu wydobywającego się z krateru. Wulkan znajduje się na wysokości 4300 m Ze względu na wydzielane ciepło, nie powstały tam lodowce. Wulkan "Popo" jest ciągle aktywny. W 2016 r. wyrzucił pióropusz popiołu na wysokość pięciu - "dymiąca góra" (Wikipedia/Jakub Hejtmánek)04. Krakatau, IndonezjaW 1886 roku wybuch Krakatau spowodował tsunami. Podczas tej katastrofy zginęło 36 tysięcy ludzi. Naukowcy stwierdzili, że wulkan wyemitował więcej energii niż 13 000 bomb atomowych w Hiroszimie. Co więcej - erupcja zniszczyła wulkaniczną wyspę. Po 50 latach pojawiła się nowa wyspa, która otrzymała nazwę Anak Krakatau, czyli dziecko Krakatau. Anak Krakatau wyłoniła się z oceanu w krótkim czasie, osiągając wysokość 300 metrów. Budzi to powszechne obawy, że jej szybki wzrost może przyczynić się do podobnej katastrofy. Anak Krakatau położona jest pomiędzy najbardziej zaludnionymi wyspami Indonezji. Stwarza to poważne zagrożenie dla Changbaishan, ChinyZapewne niewiele osób słyszało o tym wulkanie w odległej części Azji. W ok. 969 r. Changbaishan przyczynił się do jednej z większych erupcji z ostatnich 10 tysięcy lat, uwalniając trzy razy więcej materiału niż Krakatau w 1886 zagrożeniem jest duże jezioro kraterowe (o objętości około dziewięciu kilometrów sześciennych). W przypadku naruszenia brzegów jeziora mogą powstać lahary, które są ogromnym zagrożeniem dla 100 000 tys. mieszkańców pobliskich 2000 roku naukowcy monitorujący wulkan stwierdzili, że może stanowić zagrożenie w następnych dziesięcioleciach. Biorąc pod uwagę to, że Changbaishan znajduje się na granicy Chin i Korei Północnej, których stosunki polityczne są napięte, ewentualne zapobieganie skutki aktywności wulkanicznej byłyby trudne do technologiczny i możliwość ciągłej obserwacji obszarów aktywnych sejsmicznie sprawiają, że społeczeństwo jest informowane na bieżąco o nadchodzącym zagrożeniu. W dodatku opracowywane są prognozy przepowiadające ewentualny wybuch. Erupcje wulkanów często są nieprzewidywalne, a skutki katastrofalne. Potwierdzają to przykłady wulkanów, które budząc się wyrządziły szkody w środowisku i spowodowały śmierć wielu przedstawiająca najgroźniejsze wulkany świata (Piktochart)Zobacz wybuch wulkanu Kilauea:Wybuch hawajskiego wulkanu KilaueaAutor: wd/aw / Źródło:
Miesiącami o największej częstotliwości występowania sztormów według badań są marzec, listopad oraz styczeń. W każdym z nich występuje po kilka dni ze sztormową pogodą. Dlatego też w styczniu na plaży łatwo trafić na łowców bursztynów, którzy szukają złota Bałtyku wyrzuconego przez morskie fale. Nie lubisz sztormów? Jak prognozują synoptycy, w najbliższą sobotę mieszkańców metropolii nowojorskiej czeka burza śnieżna. Burze śnieżne nękały mieszkańców Nowego Jorku od dawna. Tak i ma być w tym roku. Nadchodząca w najbliższych dniach potężna śnieżyca może przykryć większość obszaru wschodniego wybrzeża USA, a na drodze pierwszej burzy w tym sezonie mogą stanąć dziesiątki milionów ludzi – ostrzegają meteorolodzy. Oczekuje się, że burza będzie zbierać siły nad wschodnim Pacyfikiem, zanim uderzy we wschodnie wybrzeże USA w piątek lub sobotę – powiedział Rich Otto, synoptyk Narodowego Serwisu Pogodowego. Jeśli burza rzeczywiście powstanie, będzie to pierwsza duża śnieżyca, jaka trafi we wschodnie wybrzeże USA tej zimy. Temperatury w znacznej części Stanów były w grudniu znacznie wyższe niż tradycyjnie o tej porze roku, a większość nowojorczyków chodziło w okresie bożonarodzeniowym po ulicach w koszulkach i krótkich spodenkach. W oczekiwaniu na kolejną śnieżycę, przedstawiamy największe sztormy śniegowe w historii Wielkiego Jabłka. Sztorm śniegowy z 1888 roku Jedna z najbardziej surowych burz śnieżnych odnotowanych w historii Stanów Zjednoczonych wystąpiła w okresie od 11 marca do 14 marca 1888 roku. Opady śniegu wynosiły od 102 do 127 cm w stanach: New Jersey, Nowy Jork, Massachusetts i Connecticut. Prędkość wiatrów dochodziła do 72 km/h, a zaspy śnieżne osiągały 15,2 m. Wiele szlaków kolejowych zostało zamkniętych. Ludzie byli uwiezieni w swoich domach przez blisko tydzień. Ponad 200 nowojorczyków zginęło podczas tej śnieżycy. W samym mieście napadało prawie półtora metra śniegu. W Nowym Jorku transport kolejowy oraz drogowy został całkowicie zablokowany na klika dn. Topniejący śnieg spowodował wystąpienie powodzi, zwłaszcza na Brooklynie, który był bardziej podatny na powodzie przez swoją topografię. Infrastruktura telegraficzna została uszkodzona, powodując problemy łącznościowe z Montrealem oraz na większym obszarze w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Po śnieżycy w Nowym Jorku rozpoczęła się budowa podziemnej infrastruktury telegraficznej i telefonicznej aby zapobiec jej zniszczeniu w przyszłości. 1910 rok 1912 rok 1935 rok 1936 rok 1947 W 1947 roku nad miastem przeszła ogromna burza śnieżna. Podczas śnieżycy, która przetoczyła się nad Nowym Jorkiem między 26 a 27 grudnia, na stacji pomiarowej w Central Parku odnotowano prawie 70-centymetrową warstwę białego puchu. Przyczyną burzy śnieżnej było przede wszystkim wilgotne powietrze, które niósł ze sobą Prąd Zatokowy. Śnieg uwięził wiele pojazdów na drogach, a metro długo było nieczynne. Podczas tej śnieżycy 77 nowojorczyków straciło życie. 1993 rok Od 12 do 14 marca 1993 roku nad Stanami Zjednoczonymi przechodziła burza stulecia. Śnieżyca spowodowała utrudnienia wzdłuż wschodniego wybrzeża USA. W Nowym Jorku spadło 25 centymetrów śniegu. Zniszczenia kosztowały Amerykanów ponad trzy miliardy dolarów. Pierwsze ostrzeżenia o śnieżycy pojawiły się dwa dni przed nadejściem burzy śnieżnej. Wydali je synoptycy z NOAA (Amerykańska Narodowa Służba Oceaniczna i Meteorologiczna). 1996 rok W dniach 7-8 stycznia 1996 roku miała miejsca druga największa śnieżyca w historii Nowego Jorku, podczas której spadło około 50 centymetrów śniegu, a wiatr osiągał prędkość 80 km/h. W tych dniach nastąpiły rozległe przerwy w dostawie prądu, a zniszczenia kosztowały kraj ponad miliard dolarów. Na lotniskach, przystankach autobusowych utknęły tysiące turystów. Burza śnieżna przyczyniła się do śmierci kilkudziesięciu osób. Przyczyną takiej sytuacji było "spotkanie" nad miastem dwóch frontów - jeden nasunął się z północy, a drugi z południa. Drogi były nieprzejezdne, sparaliżowana została komunikacja kolejowa, a wiele statków utknęło w porcie. 2003 rok 2006 rok Rekordowa burza śnieżna przeszła nad Nowym Jorkiem 11 i 12 lutego 2006 roku. Pomiary pokrywy śnieżnej w Central Parku wykazały, że w ciągu 16 godzin spadło około 70 centymetrów śniegu. Służby oczyszczania miasta pracowały przez całą dobę. Do Nowego Jorku zostało wysłanych 2,5 tys. dodatkowych pracowników, którzy zajęli się odśnieżaniem chodników. Setki lotów z portów lotniczych La Guardia i John F. Kennedy zostało odwołanych. Po opadach śniegu metro nie kursowało przez wiele godzin. 2009 rok 2010 rok Ostatnia tak poważna śnieżyca w Nowym Roku została odnotowana 26 grudnia 2010 roku. Nor'easter przyniósł ponad 50 centymetrów śniegu. Silne porywy wiatru uformowały zaspy, które miały ponad metr wysokości. Sparaliżowane były lotniska oraz komunikacja lądowa w Nowym Jorku oraz na Long Island. Nowy Jork szykuje się na nadejście kolejnego załamania pogody. Choć wydaje się, że największe śnieżyce w Nowym Jorku miały miejsce dziesiątki lat temu, to jednak aż połowa z dziesięciu najpotężniejszych odnotowana została w ciągu ostatnich 15 lat. Dlaczego? Ponieważ jest to efekt zmian klimatycznych, które sprawiają, że zimy w regionie są coraz wilgotniejsze, a to oznacza, że ryzyko śnieżyc zwiększa się. Kategoria: Ciekawostki Data publikacji: 2016-01-21 Ogłoszenia/classifieds Zobacz ogłoszenia >> Podoba Ci się nasza strona? Polub nasz profil na Facebooku. WPHUB. sztorm. + 3. oprac. IR. 01-02-2023 13:05. Sztorm na Bałtyku. Może być niebezpiecznie. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej wydał ostrzeżenie drugiego stopnia przed sztormem na Bałtyku. Poza rdzenną ludnością indiańską ludźmi, którzy jako pierwsi zetknęli się z potężnymi mamutowcami, byli najwyraźniej członkowie wyprawy Josepha Walkera w 1833 roku, którzy przechodząc na północ od doliny Yosemite musieli przejść przez lasy z mamutowcami. Drzewa występują dziko tylko na terenie wąskiego pasa o długości ok. 400 km, biegnącego pomiędzy 1500-2500 m wzdłuż zachodnich stoków gór Sierra Nevada w Kalifornii. Do Europy pierwsze mamutowce sprowadzono ok. połowy XIX wieku. Są często uprawiane jako drzewa ozdobne w parkach, wymagają klimatu łagodnego, morskiego, są wrażliwe na mróz. W Polsce przemarzają, dlatego większość okazów rośnie w zachodniej części kraju. Korona jest gęsta, w młodości stożkowata, z czasem wąskocylindryczna. U starszych okazów konary wyrastają dopiero na dużej wysokości nad ziemią, z wiekiem rosną nieregularnie. Gałęzie rozpostarte są horyzontalne lub lekko opadają, ze wzniesionymi końcówkami. Pień prosty, u nasady wyraźnie rozszerzony, w dolnej części zwęża się wyraźnie, wyżej nieznacznie. Kora cynamonowoczerwona, uderzająco miękka i gruba (do 50–60 cm). Na starych drzewach jest głęboko bruzdowana i spękana, włóknista, łuszcząca się płatami. Młode pędy barwy zielonkawoszarej, z czasem brązowieją są bardzo sztywne i mocne. Największy obecnie osobnik tego gatunku, drzewo o nazwie "General Sherman Tree", rośnie na terenie leżącego w górach Sierra Nevada, Narodowego Parku Sekwoi. Drzewo to przy wysokości 84 m i średnicy pnia 8 m waży około 1200 ton. Objętość drewna tego drzewa (miąższość), wynosząca 1487 m3, odpowiada mniej więcej miąższości drewna ze świerków rosnących na powierzchni ponad hektara (najbardziej zasobne w Polsce drzewostany świerka istebniańskiego osiągają ok. 1200 m3 na 1 hektar). Liście ciemnozielone lub niebieskawozielone igły, niekiedy błyszczące, po roztarciu wydzielają zapach. Ułożone spiralnie w trzech podłużnych szeregach. Osiągają ok. 5-10 mm długości, są łuskowate, lancetowate lub szydlaste, ostro zaostrzone, na wierzchu płaskie, a pod spodem z rowkiem. Na starszych częściach pędów przylegają do gałęzi, a w strefie wierzchołkowej wyraźniej odstają. Zaschnięte liście długo utrzymują się na pędach. Szyszki żeńskie wyrastają na najpierw wzniesionych, a później zwisających szypułach, stale grubiejących w trakcie dojrzewania nasion. Mają kształt elipsoidalny o długości od 4 do 9 cm, i szerokości do 5 cm, zbudowane są z 25-45 silnie zdrewniałych i silnie przylegających łusek. Nasiona ułożone po kilka (od 3 do 9) na każdej łusce. Osiągają długość 3—6 mm. Drzewa tego gatunku dożywają do ok. 3,5 tys. lat. W odpowiednich warunkach rosną szybko, osiągając ponad 21 m w ciągu 17 lat. Corocznie drzewo jest wyższe o ok. 45-60 cm. Średnica pnia może przyrastać o 5–10 cm rocznie. Kwitnienie trwa od marca do kwietnia. Szyszki osiągają pełną wielkość jesienią w następnym roku od powstania, dojrzewają w trzecim roku, po czym po wysypaniu nasion długo wiszą jeszcze na drzewie (w ojczyźnie nawet do 20–30 lat). W obrębie naturalnego zasięgu rośnie w lasach mieszanych na wysokościach od 900 do 2700 m w towarzystwie jodeł olbrzymich, cedrzyńców kalifornijskich, sosen żółtych i daglezji zielonych. Mamutowiec dobrze rośnie na głębokich glebach dobrze drenowanych. Ma zdolność penetracji niekorzystnej warstwy powierzchniowej do głębszej warstwy o korzystnych warunkach. Odpowiedzią na tę możliwość jest dodatni wzrost, gdy penetracja korzeni w głąb jest realizowana. Mamutowce posadzone w różnych częściach świata rosną szybko zarówno w glinie, żwirze, glebach torfowych, a nawet w jałowych glebach zasadowych. Drewno czerwonawe, lekkie i miękkie, a przy tym bardzo trwałe – pozostaje zdrowe nawet u okazów padłych tysiąc lat temu. Jest jednak kruche i trudne do obróbki. Ze względu na majestatyczne rozmiary i rzadkość występowania drzewa tego gatunku budziły od początków ich odkrycia duże zainteresowanie. W ich ochronę od początku angażowali się prezydenci Stanów Zjednoczonych. Mimo to od odkrycia do 1955 roku były przedmiotem intensywnej eksploatacji. Poza tym pogorszyły warunki dla naturalnego odnowienia tego gatunku działania zmierzające do ograniczenia zagrożenia pożarowego, wiążące się z wprowadzaniem do lasów gatunków podszytowych. Obecnie ok. 90% zasobów tego gatunku znajduje się pod ochroną prawną. W Polsce może być uprawiany na obszarach pod silniejszymi wpływami klimatu morskiego – w zachodniej części kraju. Największe w Polsce drzewo tego gatunku rośnie w Brwicach (zachodniopomorskie). W 1983 jego wiek określono na 88 lat, więc rośnie od 1895 roku. W 2014 roku miał 26,6 m wysokości, a obwód pnia (na wysokości 1,3 m) wynosił 3,73 m. Drzewo jest pomnikiem przyrody. Dobrze rośnie tylko tam, gdzie zimy są łagodne, a lata ciepłe i wilgotne. Ze względu na wrażliwość na niskie temperatury, w warunkach środkowoeuropejskich zwłaszcza młode okazy wymagają okrywania na zimę. Mamutowiec wspólnie z sekwoją wieczniezieloną stanowią drzewa stanowe (symbol) Kalifornii. Źródło:
Największy arbuz na świecie został po raz pierwszy zarejestrowany w USA w 2005 roku. Ważył 122 kilogramy. Nikt jeszcze nie zdołał pokonać tej płyty. Ta kopia znajduje się w Księdze rekordów Guinessa. Ten soczysty gigant dorastał w ogrodzie około 6 miesięcy. Duża waga arbuza nie pozwalała mu dotrzeć do łuski.
Oto pierwsza dziesiątka najwyższych budynków świata - drapaczy chmur: Taipei 101 Taipei 101. Fot. AdobeStock / SeanPavonePhoto Lokalizacja: Taipei, Tajwan Wysokość: 508 m Kondygnacje: 101 Otwarcie: 2004 r. Taipei 101 kiedyś był najwyższym budynkiem na świecie, pozostaje najwyższy na Tajwanie. Jest skonstruowany w taki sposób, by przetrwać silne trzęsienia ziemi i nawiedzające wyspą tajfuny. Postmodernistyczna architektura nawiązuje zarówno do kultury azjatyckiej, jak i nowoczesnych trendów światowego wzornictwa. W nazwie zawarto jednocześnie liczbę pięter, jak i część kodu pocztowego lokalizacji budynku. Właścicielem Taipei 101 jest firma Taipei Financial Center Corporation. Wewnątrz znajduje się centrum handlowe z setkami sklepów, są restauracje i kluby. Tu świętuje się Nowy Rok pokazem sztucznych ogni. Budowla często jest wykorzystywana w filmach i programach telewizyjnych, ilustruje czasopisma, pojawia się także w grach komputerowych. W Discovery Channel w 2005 r. uznano ją za jeden z siedmiu cudów inżynierii. CITIC Tower CITIC Tower – China Zun. Fot wikimedia / Bairuilong Lokalizacja: Pekin, Chiny Wysokość: 527,7 m Kondygnacje: 109 Otwarcie: 2018 r. Charakterystyczną cechą tego wieżowca jest przewężenie, które powoduje, że wyższe i niższe piętra budynku są szersze od środkowych, jest "węższy w talii". Jego wymiary to 78 m szerokości u podstawy i 69 m szerokości na najwyższym piętrze. W najwęższym miejscu ma zaledwie 54 m szerokości. CITIC Tower dysponuje powierzchnią biurową na 60 piętrach, 20 pięter przeznaczono na luksusowe apartamenty i tyle samo na 300-pokojowy hotel. Potocznie nazywany China Zun – zun to rodzaj brązowego lub ceramicznego naczynia ceremonialnego, pochodzącego oryginalnie z epoki brązu. Został zaprojektowany przez amerykańską firmę Kohn Pedersen Fox, nawiązuje do historii oraz mieszkańców stolicy Chin. Tianjin CTF Finance Centre Tianjin CTF Finance Centre. Fot. wikimedia / BD2412 Lokalizacja: Tiencin, Chiny Wysokość: 530 m Kondygnacje: 96 Otwarcie: 2019 r. Budowa najwyższej wieży w Tiencin rozpoczęła się w 2003 r., a zakończyła w 2019 r. Wysokościowiec należy do najwyższych na świecie, jednocześnie jest najwyższą konstrukcją z mniej niż 100 piętrami. Konstrukcję stanowi osiem nachylonych megakolumn połączonych łagodnie zakrzywioną powłoką szklaną. Wielkie kolumny zaprojektowano tak, by wieża była odporna na trzęsienia ziemi – zwiększają sztywność ramy obwodowej budynku. Płyty podłogowe ułożono w taki sposób, by budynek gwałtownie się zwężał minimalizując powierzchnią narażoną na podmuchy wiatru, wilgoć i intensywne działanie słońca. Dodatkowo wieżowiec zyskał aerodynamiczny kształt. Wkrótce wysokościowiec zostanie zdegradowany: w mieście trwa budowa Goldin Finance 117, który ma osiągnąć wysokość 597 m. Guangzhou CTF Finance Centre Guangzhou CTF Finance Centre. Fot. wikimedia PQ77wd Lokalizacja: Kanton, Chiny Wysokość: 530 m Kondygnacje: 112 Otwarcie: 2016 r. Budowla w centralnej dzielnicy biznesowej Kantonu postawiona została na działce o powierzchni 27 tys. m2. Powierzchnia brutto wysokościowca przekracza 507 tys. m2. Stoi w parze z drugą wieżą o wysokości 439 m. W Kantonie nazywany jest potocznie wieżą wschodnią. Centrum finansowe jest własnością Chow Tai Fook Enterprises i szczyci się najszybszymi windami na świecie poruszającymi się z prędkością do 21 m/s. Budynek składa się z wieżowca połączonego z ośmiopiętrowym podium. Fasadę wykonano ze szkła z pionowymi szczeblinami z białej szkliwionej terakoty. Podczas budowy zadbano o to, by konstrukcja była przyjazna środowisku. Na dachu podium zainstalowano panele fotowoltaiczne, zamontowano też system odzyskiwania ciepła ze skraplaczy agregatów chłodniczych. One World Trade Center One World Trade Center. Fot. AdobeStock / brandon Lokalizacja: Nowy Jork, Stany Zjednoczone Wysokość: 541,3 m Kondygnacje: 104 Otwarcie: 2014 r. One World Trade Center to jedyna wieża położona na półkuli zachodniej, która znalazła się na liście 10 najwyższych budynków świata. Budowla zastąpiła dwie wieże World Trade Center zniszczone w ataku terrorystycznym 11 września 2001 r. Jej wysokość wyrażona w miarach anglosaskich to 1776 stóp. Wybrano ją nieprzypadkowo: to rok podpisania Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Projekt budynku jest wspólnym dziełem Daniela Libeskinda, Davida Childsa oraz firmy architektonicznej Skidmore, Owings and Merrill. Ma 240 tys. m2 powierzchni, wyposażono go w szerokie klatki schodowe do ewakuacji i oddymiającą instalację ciśnieniową. Lotte World Tower Lotte World Tower. Fot. AdobeStock / efired Ping Lokalizacja: Seul, Korea Południowa Wysokość: 555 m Kondygnacje: 123 Otwarcie: 2017 r. W najwyższym budynku Korei Południowej mieszczą się luksusowe sklepy, takiż hotel, apartamenty i biura. Ma także salę koncertową i kawiarnię na dachu. Do budowy tego dachu użyto około 3 tys. ton elementów stalowych i wykorzystano precyzyjny żuraw wieżowy. konstrukcję zaprojektowano tak, by wytrzymała trzęsienia ziemi do 9 w skali Richtera i wiatry do 80 m/s. Wieża stała się charakterystycznym punktem orientacyjnym w Seulu. Budowę planowano przez 13 lat i ostatecznie rozpoczęto w listopadzie 2010 r. Z okazji otwarcia w kwietniu 2017 r. urządzono pokaz ogni sztucznych, a kolejny, wraz z pokazem laserowym, podczas świętowania Nowego Roku 2018 i zimowych igrzysk olimpijskich zorganizowanych w Korei. Obiekt jest wyposażony w specjalną platformę na potrzeby takich imprez. Ping An Finance Center Ping An Finance Center. Fot. Wikimedia / Mx. Granger Lokalizacja: Shenzhen, Chiny Wysokość: 599,1 m Kondygnacje: 115 Otwarcie: 2017 r. Drugi pod względem wysokości budynek w Chinach powstał na zamówienie firmy ubezpieczeniowej Ping An Insurance. Zaprojektowała go amerykańska firma architektoniczna Kohn Pedersen Fox Associates. Na wysokości 562,2 m znajduje się taras widokowy Free Sky – to rekord wśród drapaczy chmur. Obiekt mieści się w dzielnicy biznesowej Shenzhen w Futian na działce o powierzchni blisko 19 tys. m2. Budowę rozpoczęto w 2009 r., obiekt został otwarty w 2017 r. W 2013 r. budowę przerwano z powodu podejrzeń o zastosowanie niskiej jakości betonu, który mógłby doprowadzić do korozji stalowej konstrukcji. Łączna powierzchnia wieży wynosi 376,6 tys. m2 brutto, a jej masa to 620 tys. ton. Jest wyposażona w 33 dwupokładowe windy. Początkowo planowano dodanie na szczycie 60-metrowej anteny – budynek stałby się wtedy wyższy od szanghajskiej wieży. Ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu, uznając, że instalacja mogłaby zagrozić bezpieczeństwu lotów. Makkah Royal Clock Tower Makkah Royal Clock Tower. Fot. AdobeStock / Abrar Lokalizacja: Mekka, Arabia Saudyjska Wysokość: 601 m Kondygnacje: 120 Otwarcie: 2012 r. Abraj Al-Bait to rządowy kompleks hotelowy w Mekce. Wybudowany w stylu postmodernistycznym, znajduje się w pobliżu Wielkiego Meczetu. Na razie pozostaje najdroższym budynkiem świata, wydano na jego budowę 15 mld USD. Zbudowano go na miejscu rozebranej w 2002 r. cytadeli osmańskiej z XVIII w. Zniszczenie historycznego zabytku wywołało silną reakcję Turcji i międzynarodowe oburzenie. Na centralnej wieży Abraj Al-Bait umieszczono zegar z największą na świecie tarczą. Cztery najwyższe piętra zajmuje Muzeum Wieży Zegarowej. W 2006 r. planowano, że wysokość budynku wyniesie 734 m, jednak w 2009 r. zrezygnowano z tych planów. Kompleks zbudowała firma Saudi Binladin Group, największa spółka budowlana w Arabii Saudyjskiej. Shanghai Tower Shanghai Tower. Fot. wikimedia / Baycrest Lokalizacja: Szanghaj, Chiny Wysokość: 632 m Kondygnacje: 126 Otwarcie: 2015 r. Shanghai Tower to jeszcze jedna chińska budowla – wieżowce z tego kraju dominują w zestawieniu. Wieża kosztowała 2,4 mld USD, budowę rozpoczęto w 2008 r. Do planowanego otwarcia w 2015 r. nie doszło, ostatecznie obiekt oddano do użytku w 2017 r. Najwyższa wieża w Chinach zbudowana jest z dziewięciu nakładających się na siebie walcowatych budynków. Otacza je jedna fasada zewnętrzna i druga – bezpośrednio stykająca się z samymi budynkami. Konstrukcję zaprojektowano tak, by zminimalizować wpływ silnych wiatrów i wykorzystywać deszczówkę w systemach HVAC (ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja). Zamontowano też turbiny wiatrowe generujące energię elektryczną. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 220 tys. m2. Burj Khalifa Burj Khalifa. Fot. AdobeStock / Rastislav Sedlak SK Lokalizacja: Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie Wysokość: 828 m Kondygnacje: 163 Otwarcie: 2010 r. Najwyższa wieża na świecie mierzy 828 m, a po doliczeniu anteny sięga nawet 829,8 m. Budowę rozpoczęto w 2004 r., a zewnętrzną część ukończono w 2009 r. Jest częścią inwestycji Downtown Dubai. Początkowo nosiła miano Burj Dubai, ale została przemianowana na Burj Khalifa dla uczenia Khalifa bin Zayeda Al Nahyana. Projekt nawiązuje do islamskiej architektury regionu, Wielkiego Meczetu w Samarze. W drapaczu chmur znajduje się 57 wind i osiem schodów ruchomych. W budynku zamontowano też system paneli zaprojektowany tak, by izolować wnętrze od gorącego powietrza na zewnątrz. Burj Khalifa otrzymał sporo nagród architektonicznych, jednak inwestycji towarzyszyły kontrowersje: koszty budowy znacznie wyższe od zakładanych i zatrudnianie taniej, źle traktowanej siły roboczej głównie z Azji Południowej. Co dalej? Styl i potęga, granice możliwości współczesnej inżynierii – imponujące i inspirujące budynki wciąż pną się wyżej i wyżej. W XXI w. architektura wyznacza dosłownie kolejne szczyty. Gdzie jest granica? Nie wiadomo. Kiedy wydaje się, że wyżej już nie można, pojawiają się nowe technologie i rozwiązania. Już eksperymentuje się z ekstremalnie wytrzymałymi i lekkimi materiałami kompozytowymi, już szykują się nowe budowle: w 2021 r. ma zakończyć się budowa wieży obserwacyjnej Dubai Creek Tower, której wyskość zaplanowano na nie mniej niż 828 m, a może nawet przekroczyć 1300 m. Natomiast najwyższym wieżowcem może się stać Jeddah Tower w Arabii Saudyjskiej. Jeśli powstanie, będzie się wznosił na 1000 m. Przeczytaj także: Największe miasta w Polsce – ranking Drapacz chmur Drapacz chmur to potoczna nazwa dla bardzo wysokich wieżowców, czyli wysokich, wielokondygnacyjnych budynków przeznaczonych do przebywania w nim ludzi. Tego typu wieżowce mogą pełnić funkcje hoteli, mieszkań, urzędów czy innych miejsc pracy. Powszechnie za miejsce narodzin drapaczy chmur uznaje się Chicago. Pierwotnie określenie „drapacz chmur” pojawiło się pod koniec XIX wieku, jako określenie wysokich budynków. Był to wyraz publicznego zachwytu nad konstrukcjami, jako wznoszono w tamtych czasach na terenie Nowego Jorku i Chicago. Według technicznej definicji drapacze chmur bazują na stalowym szkielecie. Było to przeciwieństwo obiektów wznoszonych za pomocą technik murarskich. Dziś, większość tego typu wieżowców powstaje przy użyciu (w mniejszej lub większej części) żelbetu. Tego typu obiekty zazwyczaj wykorzystywane są jako siedziby wielkich firm, obiekty usługowo-handlowe, hotele, mieszkania, powierzchnie biurowe i użytkowe wynajmowane instytucjom lub mniejszym przedsiębiorstwom czy centra kongresowe. Równie często drapacze chmur służą za punkty orientacyjne, a na ich wyższych piętrach znajdują się restauracje, punkty widokowe czy kawiarnie. Obecnie najwyższym drapaczem chmur na świecie jest znajdujący się w Dubaju (Zjednoczone Emiraty Arabskie) Burdż Chalifa. Liczy on 828 m wysokości, co przekłada się na 206 kondygnacji. Jeśli chodzi o Europę najwyższym wieżowcem jest wybudowany na terenie Petersburga (Rosja) w 2018 r. Łachta Centr – kompleks budynków o przeznaczeniu biurowo-usługowym. Obiekt ten liczy 462 m wysokości i może pochwalić się liczbą 86 kondygnacji. TAGI:WieżowceNajwyższe budynki światabudynkidrapacze chmurRankingi
Atak na teatr na Dubrowce w Moskwie 23-26 października 2002 roku - 173 ofiary (ok. 656 rannych) Był to atak terrorystyczny przeprowadzony przez czeczeńskie komando pod przywództwem Mowsara Barajewa w dniach 23 - 26 października 2002 w Moskwie, zakończony odbiciem obiektu przez antyterrorystów i śmiercią 173 osób w tym 133 zakładników.
21 Sierpnia 2015 14:32 Najgroźniejsze huragany na Atlantyku w ciągu ostatnich 20 lat! Oto lista najgroźniejszych huraganów: 1. Huragan Andrew (23 sierpnia – 28 sierpnia 1992r.) Żywioł zaatakował Florydę, Luizjanę i Bahamy 2. Huragan Mitch (powstał 22 października 1998 r.) - najgroźniejszy huragan na Zachodniej Półkuli, w Ameryce Środkowej i na Karaibach zabił 9 tys. osób. 3. Huragan Isabel (6 września – 20 września 2003 r.). Żywioł uderzył w amerykańskie stany: Karolina Północna, Pensylwania, Karolina Południowa, Wirginia, Wirginia Zachodnia, Maryland, Waszyngton, Delaware, Nowy Jork, Ohio, New Jersey, Michigan, Bahamy i Antyle.. 4. Huragan Ivan we wrześniu 2004 spustoszył obszar Karaibów i Zatoki Meksykańskiej. Ivan osiągnął maksymalnie 5. kategorię w skali Saffira-Simpsona, ze stałą prędkością wiatru 269 km na godzinę. 5. Huragan Emily w lipcu 2005 roku nawiedził Karaiby. Wiatr osiągnął w porywach 300 km na godzinę. Stał się najsilniejszym huraganem w lipcu w historii, degradując poprzedni Huragan Dennis. Spowodował łącznie śmierć 17 osób i znaczne straty materialne. 6. Najdroższa katastrofa naturalna w USA - huragan Katrina (23-31 sierpnia 2005 r.) przełamał wały przeciwpowodziowe Nowego Orleanu w USA i spowodował ofiar śmiertelnych. 7. Huragan Rita uformował się nad wyspami Bahama 18 września 2005r. Huragan zaatakował Kubę, Arkansas, Luizjanę, Teksas i Florydę. 8. Huragan Wilma na Oceanie Atlantyckim w ciągu sześciu miesięcy 2005 roku. Naukowcy z amerykańskiego Narodowego Centrum Huraganów, uznali go za najsilniejsze zanotowane tego typu zjawisko w historii. 9. Huragan Dean, uznany za sztorm tropikalny i nazwany 14 sierpnia 2007 huragan spowodował 44 ofiary śmiertelne. 10. Huragan Felix nawiedził na przełomie sierpnia i września 2007 roku obszar Morza Karaibskiego. Łącznie w wyniku huraganu zginęło 130 osób; wszystkie ofiary poniosły śmierć w Nikaragui. Zobacz też: Spektakularna erupcja wulkanu Calbuco w Chile Dołącz do nas na Facebooku Średnia ocena to 4/5 na podstawie 68 recenzji Dziś Jutro Wtorek Środa +17°...+25° Gorzów Wielkopolski +13°...+28° Gorzów Wielkopolski +19°...+34° Gorzów Wielkopolski Prognoza w innych regionach
Cerebras przedstawia Wafer Scale Engine Two – największy procesor na świecie Adrian Kotowski. 21 kwi 21 15:13 6661. Firma Cerebras ogłosiła powstanie procesora Wafel Scale Engine Two (WSE2

Kontenerowce są podstawowymi podmiotami komercyjnego intermodalnego transportu towarowego. Na dzień dzisiejszy prawie 90% ładunków niemasowych na całym świecie jest transportowanych na tego typu statkach. Warto im się bliżej przyjrzeć. Przedstawiamy listę 10 największych funkcjonujących kontenerowców w 2020 roku, na podstawie ich pojemności mierzonej w Ever Goldenfot. MarineTrafficTo kontenerowiec zbudowany przez Imabari Shipbuilding Company Limited i pływający pod banderą Panamy. Zbudowany w 2018 roku, jego całkowita długość wynosi 400 metrów, a szerokość 58,8 metra. Statek ma pojemność brutto 21,7612, nośność 199 692 i pojemność kontenerową 20 000 TEU. Jedną rzeczą, której brakuje Ever Golden, jest możliwość pływania z bardzo dużą prędkością. Jego maksymalna zarejestrowana prędkość to 11,4 Madrid Maerskfot. MaerskMadrid Maersk został zbudowany przez Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering Shipyard dla Maersk Line. Jest to pierwszy z 11 kontenerowców klasy Maersk Triple E drugiej generacji. Podczas wodowania w 2017 roku stał się drugim w historii kontenerowcem 20000 TEU (z 20,568 TEU). Przy nośności 192 672 MT Madrid Maersk mierzy 399 metrów długości i 58,8 metra CMA CGM Antoine De Saint Exuperyfot. wikimediaNazwany na cześć francuskiego pisarza Antoine de Saint Exupery, autora słynnego słynnego Małego Księcia, CMA CGM Antoine De Saint Exupery to największy kontenerowiec pływający pod francuską banderą. Jest to także największy statek w Europie. CMA CGM Antoine De Saint Exupery został zbudowany w 2017 roku przez firmę Hanjin Heavy Industries and Construction dla francuskiego przewoźnika CMA CGM. Ma 400 metrów długości i 59 metrów szerokości, a jego masa własna wynosi 202684 MT. Silnik nowej generacji tego przyjaznego dla środowiska statku zmniejsza zużycie paliwa nawet o 25%, a emisję dwutlenku węgla o 4%.7. COSCO Shipping Universefot. wikimediaCOSCO Shipping Universe został zbudowany w 2018 roku przez China State Shipbuilding Corporation dla China Ocean Shipping Company Limited. Zarejestrowany i pływający pod banderą Hongkongu, jest największym statkiem towarowym w Chinach, o ładowności 21 237 TEU. Ma 400 metrów długości, 58,6 metra szerokości i rozwija maksymalną prędkość do 22 Shipping Universe, o nośności 199 000 MT, jest okrętem flagowym Morskiego Jedwabnego Szlaku XXI OOCL Hong Kongfot. ShipSpottingOOCL Hong Kong o ładowności 21 413 TEU jeszcze w zeszłym roku był największym kontenerowcem na został zbudowany w 2017 roku przez Samsung Heavy Industries, stał się trzecim z kolei kontenerowcem, który przekroczył 20000 TEU. Ma 399,87 m długości i 58,8 m szerokości. Jako wiodący statek klasy G, OOCL Hong Kong może również przewozić 14 904 metrów sześciennych CMA CGM Jacques Saadéfot. CMA CGM Corporate WebsiteJacques Saadé z CMA CGM to jeden z największych kontenerowców na świecie napędzany skroplonym gazem ziemnym (LNG).Statek ma pojemność 23 000 TEU i mierzy 400 metrów długości, 61-metrową szerokość i 78 metrów MSC Minafot. FleetMonMSC Mina należy do klasy kontenerowców Gulsun. Obsługiwany przez Mediterranean Shipping Company, MSC Mina ma pojemność kontenerową 23 656 zbudowany przez Daewoo Shipbuilding and Marine Engineering ma około 400 metrów długości i 61 metrów MSC Gulsunfot. YTMSC Gulsun to trzeci co do wielkości kontenerowiec na świecie o pojemności 23 756 to pierwszy statek tego typu, który może transportować 24 kontenery obok siebie na całej szerokości ma 400 metrów długości i 62 metry szerokości. Został zbudowany przez firmę Samsung Heavy Industries i zarejestrowany w Panamie. Statek jest obsługiwany przez Mediterranean Shipping HMM OSLOfot. HMMZbudowany przez Samsung Heavy Industries statek HMM Oslo, wraz z siostrzanymi statkami odbył swój dziewiczy rejs w roku pod banderą Panamy ma 400 metrów długości i 61,5 metra szerokości, a maksymalne zanurzenie wynosi 16,5 metra. HMM Oslo ma ładowność 23 792 TEU, tylko 172 TEU mniej niż HMM Algeciras, który jest największym statkiem na HMM Algecirasfot. wikimediaHMM Algeciras to obecnie największy kontenerowiec na świecie, o pojemności 24 000 TEU. To jeden z dwunastu ekologicznych kontenerowców 24000 te są również uważane za jedne z najbardziej zaawansowanych technologicznie statków towarowych na świecie. Statek pływający pod banderą Panamy ma 399,9 m długości i 33,2 m głębokości. Został zbudowany przez Daewoo Shipbuilding and Marine planuje zwiększyć swoje możliwości środowiskowe poprzez eksploatację dwudziestu nowych kontenerowców. Statki będą wyposażone w system skruberów, w ramach przygotowań do regulacji środowiskowej IMO 2020. Oczekuje się również, że zoptymalizowana konstrukcja kadłuba i wysoce wydajny silnik poprawią efektywność energetyczną i zmniejszą emisję dwutlenku węgla.

Powódź we Wrocławiu w 1997 r. Oznaczenia wysokości wezbranej wody na Łabie – ściana pałacu Pillnitz w Dreźnie. Powódź – przejściowe zjawisko hydrologiczne polegające na wezbraniu wód rzecznych lub morskich w ciekach, zbiornikach lub na morzu powodujące po przekroczeniu przez wodę stanu brzegowego zatopienie znacznych obszarów lądu – dolin rzecznych, terenów
Sensacyjne plany budowy nowej jednostki zostały ogłoszone już w 2015 roku - były jednak ocenione przez specjalistów jako nierealne ze względów ekonomicznych, technicznych czy strategicznych. Rosyjskie dowództwo donosi jednak, że prace koncepcyjne trwają - informacje o tym pojawiły się ostatnio przy okazji Dnia Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej. Jak czytamy w analizie konstrukcja olbrzyma nastręcza faktycznie wiele trudności. Stocznia, którą Rosjanie wykorzystywali dawniej do produkcji kadłubów dla marynarki znajduje się na Ukrainie, a więc pozostaje poza ich kontrolą. Planowana wyporność kadłuba "Sztormu" wynosi aż 100 tysięcy ton, a maksymalna wyporność możliwa do osiągnięcia w rosyjskich stoczniach to tylko 50-60 tysięcy ton. Jak czytamy z kolei na portalu Rosjanie nigdy nie używali w lotniskowcach napędu nuklearnego. Jak informowała już w 2015 roku agencja TASS, powołując się na źródło związane z rosyjskim przemysłem stoczniowym, Rosjanie planowali rozwiązać ten problem poprzez zbudowanie w pierwszej kolejności nuklearnego niszczyciela, a następnie użycie zdobytego w ten sposób doświadczenia do budowy lotniskowca. "Sztorm" byłby największym statkiem w marynarce wojennej Rosji i jednym z największych lotniskowców na świecie. Planowana długość obiektu to 330 metrów, tylko siedem metrów mniej niż największy na świecie lotniskowiec Gerald R. Ford. Zobacz także: Silny sztorm na Bałtyku. Ostrzeżenia. 7 kwietnia 2022, 15:33. Aktualizacja: najbardziej zróżnicowanym biologicznie takim miejscu na świecie - poinformowali naukowcy. Te pasożytnicze
Największym i najbardziej niszczycielskim cyklonem tropikalnym jaki wystąpił w historii pomiarów był tajfun Tip. Trwał od 4 do 19 października 1979 roku, spowodował liczne powodzie i zabił 99 ludzi. Na początku października, obszar niskiego ciśnienia związany z monsunem ciągnął się od Filipin do Wysp Marshalla. Początkowo Tip rozwijał się bardzo wolno. Powstał 4 października jako układ niskiego ciśnienia, by od 5 października być depresją tropikalną i kilka dni później stać się sztormem tropikalnym. Taki rozwój był spowodowany przez sztorm tropikalny Roger, który stale przecinał drogę Tipowi. Jednak 8 października Roger odszedł poza tropikalne szerokości geograficzne, a Tip nabrał siły, już dzień później stając się tajfunem. Bardzo sprzyjające warunki (wpływ odległego Rogera i tropikalne obniżenie w górnej troposferze) sprawiły, że do 11 października ciśnienie w jego centrum spadło o 92 hPa, a jego średnica wyniosła 2220 km – był wielkości połowy Stanów Zjednoczonych. W szczytowym momencie (12 października) ciśnienie spadło do 870 hPa w oku, a prędkość wiatru wynosiła nawet do 306 km/h. To absolutnie rekordowe wartości dla cyklonów tropikalnych. Po tym szybko osłabł i kontynuował wędrówkę w kierunku północno-wschodnim, na szczęście omijając zaludnione obszary. 17 października przestał być tajfunem, a dwa dni później uderzył w Japonię – i mimo że był mocno osłabiony, spowodował rekordowe opady, którym towarzyszyły wiatry do 129 km/h. Powodzie przerwały 27 mostów, zalały 22 tysiące budynków mieszkalnych, zabiły 13 marines i kilkudziesięciu Japończyków na lądzie, a kolejnych 44 zginęło na wodach okalających wyspy japońskie. Tajfun został gruntownie przebadany przez amerykańskie siły powietrzne – wykonano około 40 lotów. W tamtych czasach loty były wykonywane przede wszystkim w celu dokładnych pomiarów ciśnienia na różnych wysokościach – ciśnienia i prędkości wiatrów nie potrafiły zmierzyć satelity na orbicie. Jednak dopiero od początku lat 90 samoloty wlatujące w cyklony tropikalne mają możliwość dokonywania dokładnych pomiarów prędkości wiatru. Wcześniej nie pozwalała na to technologia.
.